Ey Adem Oğlu (2) Şiiri - Vezir Pehlevan

Mahlukat Evrildi, değişti zaman
Memleket-i sardı bir kara duman
Şimdi ki nesile, kalmadı güman
Dünya'dan bihaber gelmiş gidiyor.

Cehalet çağladı, Mürşid-i yendi
Köylüyü felç etti, Mağribin fendi
Çiftçisi perişan, Emekli yandı
Hazanı gelmeden solmuş gidiyor.

Ehtibar görüyor, sahte ilimler
Kodese konuldu mürşit alimler
Ahlaka ket vurdu, dizi filimler
Topluma yuları vurmuş gidiyor.

Ze kuşağı dersen tarsız uçuyor
Ana-Atasından uzak kaçıyor
Kavim-kardaşına nefret saçıyor
Ağyarın yüzüne gülmüş gidiyor.

Hakkı-hakikat-ı, silmiş kafadan
Nefsine kul olmuş, beyni rafadan
Vicdanı körelmiş zevk-ü sefadan
Rantiye atına binmiş gidiyor.

Beyinler uyuşmuş, duymuyor acı
Ne baba tanıyor, ne kardeş bacı
Gelinde şatafat, damat'ta sancı
Her kes bir hayâl-a dalmış gidiyor.

Der Vezir, Arifler sözümü anlar
Milletin sırtından yapıldı hanlar
Salavat-tekbirle yakıldı canlar
Azrail dizgini salmış gidiyor...
------VEZİR PEHLEVAN------