Can yongamsın sevgili! Üşüyünce yaktığım
Tutuşan ağıdımsın, ardına bıraktığım
Gözlerin döndürüyor başını ırmağımın
Yol bularak içimden bozkırına aktığım
Evvelimsin; ahirim, adını yazdı kâlem
Düşmanım ürkütüyor aşkı koruyan kalem
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta