Utanma rafa kalktı, haya bozuldu,
Kurulu düzenler tek tek çözüldü.
Anaya babaya diller düzüldü,
Ahiri zamaneye varınca.
Kimse halinden memnun olmuyor,
Fukara aç iken zengin doymuyor,
Yollar yapıldıkça kimse varmıyor,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta