Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
-ah ah insanı kimsenin anlamıyor olması bu şiirde-yazılı...-herkesten bir kaçış var
bedenim ruhumu oyalıyor-ya şöyle olsa herkese koşuyorum ruhum bedenimi oyalıyor-ama yinede insanı kimse anlamaz-hayat zor vessalam herkesin sık sık empati yapması gerek..şiiriniz evrimleşmesin bence...
gece..yalnızlığın en hissedilir saati..güçlü bir kalem ve yürekten dükülen hüzün dolu aşk kırıkları...tebrikler
Okunacak kalemsiniz vesselam tebrikler
ay...Ay....
bedenim ruhumu oyalıyor...iyi bir mısra...ama şiiri kurtarmaya yetecek güçte değil...
güzeldi tebrikler
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta