Okunaksız bu iklimin devingen sarmalında
Ufka adadığım durgun gözlerin
Batan güneşin bitimsiz mecrasında
Zamanın yazgısına kapılıp,
günahkar ayetler dokuyordu.
Ya kopan fırtınalara karışıp
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta