Boğuluyorum
Çarpışıyorum kendi gerçekliğimin
Silik yasasıyla
Sunuverdim tabularımı
Yıkıver gitsin
Alıver gitsin üstüme yapışanları
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Zaman zaman sizin yaptığınız gibi, insanın bütün bağlantılarını kesip düşünmesi gerekir. Ancak o zaman doğruları görme açısından, kendine etki eden her şeyden bağımsız olması gerekir.
Sonra hayata yönlendinğinde, görecektir ki, hayatı yaşamak için, doğa, eşya, insan ile ilişkiler kurmaya başladığında, kendisiyle birlikte başkalarını düzenleyen bazı duyumlara sahip olacaktır.
İşte o noktada yine bir inanç, kurallar gelecektir düşüncelerine ve hayatına.
Zira doğa yasasız değildir. Doğa kendi içinde dengede durmaktadır. Denge ise, doğal yasalarla gerçekleşir.
Doğal yasalarla yürüyen doğa içinde hayatını yaşayan insanın, düzensiz, yasasız olması doğallığa ters durum doğurur.
Ancak insanın bencil, çıkarcı yapısıyla oluşturalan yasalar elbette doğal değildir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta