Ey Mezopotamya`nın esmer güzeli
Sana Babil`in asma bahçelerinden biraz üzüm
Biraz şarap ve envai çeşit yemişler aldım
Ve sonra yolum düştü Isparta`ya bir tutam gülle aldıklarımı getirdim.
Getirdim amma William Holman Hunt`un
''Evrenin ışığı'' resmindeki adam gibiyim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta