Yine insanı düşünüyorum
Dalıyorum gizemine evrenin
Sorunlarımı düşünüyorum birlikte
Sonsuzluğa varıyorum
Odam soğuk, rutubetli
Ayrıca dumanlı da nedense
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




evrenin gizemine daldığımda çook şeyi unuturum ben.. taaki geri dönünceye kadar... ki , yaşam bıraktığım yerde başlar..
şiire tebriklerimle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta