o dede ki kendine demir ufuklar yapardı
krom gözleri vardı
gözlerine baktığımda eritirdi yaşamı
yine bir günün sonunda bana adı kaldı
eritmişti yaşamı
yaşam olmuştu adı dedemin
ve ben onun yanında büyüdüm
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta