EVLİYİM BEN HÜZÜNLE...
Her mevsimde sevgiler sanki zehir soludu,
Bu ömrümü harcadım, nefes verdim, yetmedi.
Çiçeklerim açmadan birer birer kurudu...
Evliyim ben hüzünle, yıllar sürdü, bitmedi;
Öyle bağlı ki bana, 'BOŞOL' dedim gitmedi.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta