Eskiden evlerde...
ampuller daha küçük,
gölgeler daha geniş,
düşünceler daha derindi!
Değil bir televizyon dizisi,
radyo tiyatrosu bile
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Eskiden evlerde...
sevgiler kocaman,
kucaklar sıcacık,
öpücükler içtendi!
Şimdi......
Ev mi kaldı şimdi? !
*************
Çok anlamlı ve çok da güzel.
Beni yıllar öncesine götürdü.
Güzel dıygulardı.
Kutlarım.
Sevgiler saygılar.
Mehmet Nacar
Keşke hiçbirşey eskide kalmasa.. gönlüne sağlık arkadaşım harika yazmışsın.. teşekkürler.
Çok güzel sevgi bir nostaljisi yaşattınız bize. Bizim zamanımıda susmazdı yağmurlar, dolular armut gibi yağardı. Buzlar uzar ev saçaklarından kılıç gibi uzardı... Yeni olunca eski daha mı özlenir oluyor acaba.. Tebrikler
pardus : http://www.antoloji.com/zeynel_cebeci
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta