Evler vardı
Gri bulutların altında yalnızlıklarını yaşıyorlardı
Sonra hesapsız bir yeşil vardı
Eski bir fotoğraf gibi solgun
Ufkun buğusunda nemleniyordu
Çocuklar çıkıyordu karşımıza
Vahşi bakışları ve çıplak ayaklarıyla
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta