Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Samanlıkta kaybolan
İnce uçlu iğnenin
İpliği deliğinden
Kör gözlerle geçirmek
belkide..tebrikler
Doğrusun...Lakin iğneni samanlıkta arayıp ipliği geçireceğim diye uğraşma...Yorgunu yokuşa sürersin....Atandan anandan klavuzluk iste...Bak ne kadar kolay olur o zaman....Selam ve dua ile.
iyi ki bu zamana kalmamışım demek geldi içimden şiiri okuyunca...
tebrikler...
Evlenmek; sanki var olduğun galakside yeni bir güneş sistemi oluşturmak, zor elbette katılıyorum size.
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta