Mahmut şimşek 01-04-1962-Adıyaman
Ben sevgilimi hem kalbimle hemde aklımla severim
Olurya kalp durur akıl unutur ruhumla severim
Sonsuzluk deryasında dönüp dolanır olsada ölüm
Evlendiğin gün seni gördüğüm son gündür be gülüm
Ayrılıktan söz edip yaktığın bu benim yüreğimdir
Senden ayrılmak üzmez beni birtanem beni öldürür
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta