Ana yok baba da yok öksüz biriyim
Kimse sevmez şimdi fakir diriyim
Çocuklarım için ben canım veririm
Evlatlarım şimdi el gibi oldular bana
Çalıştım büyütüm de saçım döküldü
Tırnagımla kazıdım dişlerim söküldü
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta