Evlatlarım Şiiri - Ersin İlhan

ben hayata
sizlerle tutundum
Elvin,Derin ve Zeynep

dünya sertti
rüzgârı keskin
ama siz gelince
ellerim çoğaldı

Elvin Derin
adın gibi derin
suskunluğumun içinde
aklıma düşen bir ışıksın
gözlerinle
yeniden öğreniyorum
umut etmeyi

Zeynep
adın bir dua gibi
dudaklarımdan düşmeyen
bir iyilik hâli
saçlarına dokununca
zaman
bir anlığına
benden utanıyor

ben yoruldum çocuklar
bunu saklamadım
ama hiç vazgeçmedim
çünkü insan
evladına bakınca
yenilmeyi unutuyor

sizin için
omuzlarımda büyüttüm yarını
sırtımda taşıdım korkularımı
geceyle arama sizi koydum

bilin ki
dünya bazen adaletsiz
bazen çok gürültülü
ama kalbinizi koruyun
en sağlam yer orası

Elvin Derin
Zeynep
siz benim
en sessiz dualarım
en gür direnişimsiniz

adınızı söyleyince
hayat
biraz daha katlanılır
biraz daha insan