Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Olmalı elbette. Ama onlar bizim için her gün varlar, varolacaklar. Kutluyorum, sevgilerimle.
Çok ilginç bir düşünce ama güzel.Bana göre hergün evlatlar günü. Çünkü hergün sevgimizi veriyoruz onlara..
Yüreğinize sağlık...
Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta