toprak kokusu özlemi ile girdi
bir annenin koynuna.
evlat hasreti agır basarken bir evin odasına
sırılsıklamdı gözündeki hayaller
dokunamadı yastığına...
başucu lambasında aradı yokluğunu
bulmak imkansız bile olsa,
Mavi gözleri yetişir sanıyordu imdadına
kitap defter ne varsa,topladı hepsini,
yangın yeri bağrına
toplayıp atmasınlar onlarıda
korktu sakladı resimlerinide
susuz bırakmadığı çiçeği kan revan içindeydi bakamadı bile
çıglıkları yankılandı
koptu kıyamet tüten ocağında
dokunmaya kıyamadığını ölüm degil
Azrail değil
bir katil almıştı...
yıkılan tüm umutların pazarında
kazılan tüm mezarların
yatanı öleni yoktu,
öldürüleni vardı
bir katilin maktulü kendisidir diyerek
yalvardı sığındı yaradana
not:
düşen kan degildir yere
VİCDANSIZ....TOPLUMDUR
Selahattin İrfan Çıtır
Kayıt Tarihi : 19.02.2026 03:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
atlas ve minguzi ve tüm evlatlar için yazdım kimse ölmesin bundan sonra




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!