Evlat dediğin,
Babası yanında yaşlandığında, bir kez bile of dememeli!
Babasına her gün, rengârenk Muhammedi gülleri vermeli!
Ne pahasına olursa olsun,
Onun gönlünü, her daim hoşnut etmeli!
Evlat dediğin,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta