Evlat dediğin,
Babası yanında yaşlandığında, bir kez bile of dememeli!
Babasına her gün, rengârenk Muhammedi gülleri vermeli!
Ne pahasına olursa olsun,
Onun gönlünü, her daim hoşnut etmeli!
Evlat dediğin,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta