insanın yanılgısıdır hiç kurumayan ırmak,
şeffaf oluşundandır gelince tanımamak.
güneş görmemiş çocukları uyandırdık,bak!
simaları geceden kara yine de gözleri berrak.
sancak tutuşturduk ellerine,korkma,yürü evlat!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta