Mevsim hazana döndü
Gidiyorum yüreğinden
Sesiz sedasız
Sana ait her şey bende saklı
İlk bakışların
İlk gülüşün
İlk adımların
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Çok teşekkür ederim
Teşekkür ederim
Çok teşekkür ederim
Çok teşekkür ederim
Evet bu yazdıkların da çok güzel. Teşekkür ederim
çok teşekkür ederim
Acı bir kırgınlık bu...defter gülmüş,okuyan hem beğenmiş,hem üzülmüş ama kalem kanlı yaş dökmüş...
tanıtım sayfanız az,öz ve güzel,özellikle en alt resmin üzerindeki yazı.. şiir sayfanızda - okuyabildiğim kadarıyla- şir ve resimlerle harika bir bütünlük içinde,yalın,duygulu ve güzel...sizi tanımak güzel,sevgiler ve kısa ziyaret için teşekkürler şair dost...
'Çok duygusal bir şiir okudum. Allah oğlunuzu sizlere bağışlasın, hiç bir zaman bir birinizden ayrılmayın ve ayrılıktan söz etmeyin. Yaşanası ömrümüz zaten kısa değilmi?'
Yüreğinizi ve kaleminizi kutluyorum, tebrikler.
bir babanın kaleminden güzel bir şiir okudum sevginiz kelimelere güzel bir şekilde yansımış yüreğinize sağlık
çok teşekkür ederim
Birgün kader ayırsa da
Hayat bizi savursa da
Kalbim hep senle olur
Sonsuza dek baba – oğul
Her derdimde, her sevincimde
Her kavgamda, her sevdamda
Her kazandığımda, her yenildiğimde
Omuzumda elin, yanımda sen vardın
Derdim seni, bana benzetmek değil
Bu hayatı, sana öğretmek değil
Ama değil mi ki babayım, öğütler vereceğim
Kırk yaşına gelsende seni merak edeceğim
Baba Oğul Hikayesi
Adam yeni kamyonuna bakmak için evinden çiktiginda, üç yasindaki oglunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle kamyonunun kaportasini mahvettigini görmüs. Hemen oglunun yanina kosmus ve çocugun eline çekiçle vurmaya başlamis. Biraz sakinlesince oglunu hemen hastaneye götürmüs. Doktor, çocugun kirilan kemiklerini kurtarmaya çalistiysa da elinden bir sey gelmemis ve çocugun iki elinin parmaklarini kesmek zorunda kalmis.Çocuk ameliyattan çikip gözlerini açtiginda,bandajli ellerini fark etmis ve gayet masum bir ifadeyle,
'Babacigim,kamyonuna zarar verdigim için çok üzgünüm.' demis ve sonra babasina su soruyu sormus:
'Parmaklarim ne zaman yeniden çikacak?' Babasi eve dönmüs
ve hayatına son vermis...Birisi masaya süt döktügünde ya da bir bebegin agladigini isittiginizde bu öyküyü hatirlayin. Çok sevdiğiniz birine karsi sabrinizi yitirdiginizi anladiginizda,önce biraz düsünün. Kamyonlar onarilabilir, ama kirilan kemikler ve incinen duygular hiçbir zaman onarilamaz; genellikle kisiyle performansi arasindaki farki göremeyiz. Insan hata yapar. Hepimiz hata yapariz. Fakat öfkeyle ve düsünmeden yapilan seyler ,insani sonsuza kadar rahatsiz eder.
Harekete geçmeden önce durun ve düsünün. Sabirli olun. Anlayis gösterin ve sevin.
SİZLERLE PAYLASMAK İSTEDİM YÜREGİNİZE SAGLIK TEBRİKLER
Evet bu yazdıkların da çok güzel. Teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta