Ben dünyaya geldiğimde...
Henüz bizim oralarda.
Ekmek ve insanlar...
bozulmamışlardı.
Yemeğin tuzunu anamız,
Çayın şekerini babamız atardı.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Süper bir şiir üstadım.Yüreğinize sağlık...
yüreğinize sağlık,insanların bozulmadığı bir dünya görür çocuklarımız inşallah...sevgiler
Cok guzel anlamli siir eline yuregine saglik Suayip bey.
MESAJ GÜZEL
korkulariniz yerinde.galiba bozuluyoruz toplum olarak.Allah hayirlar versin.
* t e b r i k l e r * hocam benden saygılar size
murat
yüreğine sağlık.çok anlamlı bir şiir.sevgi ve selamlar
Bende sonradan öğrendim...
Atalarım gibi taşın sert,
Ateşin insanı yaktığını
.
İşte! korkularım ondandı...
Be EVLAT.
Bu güzel şiire tebrikler şairim.
Mustafa Yiğit
siiri okudum..
derin düsünceler aldi götürdü beni endiseli yarinlara...
güzel siirleriniz,okunasi ve hos anlatimlar
degerli sair Şuayip Atay sizi tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta