Evlat;
Üstüme vazife değildir fakat,
Bana sorarsan şayet;
Güneşin doğuşunu görmelisin her sabah erken,
Işığını öpüp okşamalısın,
Yürüyüp gün boyu ve batmasından akşama,
Dünyanın döndüğünü kavramalısın…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta