Zamanla tanırsın, sen bu dünyayı
Hele bir büyü sen; çık çocukluktan
Görürsün o zaman, Hanya Konya ‘ı
Büyüyüp çıktın mı şu çocukluktan.
Şu anda tozpembe, senin hayatın
Sanma’ ki hep böyle kalır, yaşantın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta