Dost bildiğim, dost çıkmadı, düşmanım kadar
Güvendiğim tüm dağların, hepsinde kar var
Sağı gördüm, solu gördüm, bozulmuş ahval
Yarınına yanıyorum, evladiyenin
Kulak duymaz, gözler görmez, zihin karışmış
Gözü dönmüş vahşi kurtla, kuzu barışmış
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Zararından emin oldukları dostlarını terk ettiler.Yararlarına inandıkları düşmanlarını dost kabul ettiler.Dost düşman oldu,düşman dost olmadı.Ve böylece yıkılmak olağan oldu.Başarılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta