Yokluğun öyle ağır geliyor bana, sesini duyamamak, gözlerinin içine aşkla bakamamak,
Dünyanın en katlanması zor imtihanı. Zaman durdu, kuşlar ötmez oldu, içimden bir şeyler koptu sanki.
Ceylan gözlüm, cennet kokulu evladım..
Hasret kaldım sana şu dünyada.
Sen benim şu dünyadaki tutunacak tek dalım, sığındığım tek limansın.
Kader aldı seni benden daha doyamadan genç çağına.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta