Büyüdüğüm sokaklar,
O yıllarda bana
Çok büyük gelen sokaklar...
Küçülmüş, küçücük kalmışlar.
Yeni apartmanlar yüzünden
Her şeyin yeri değişmiş.
Evde kimse yok.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




İçimi ve anılarımı acıttınız.
Birden kendimi İstanbul un en mutene yerinde Etilerde sandım. Bende büyüdüğüm kenti tanıyamıyorum kentte beni. Çok da güzel dile getirmişsiniz. Kaleminiz hiç durmasın. Başarılar diliyorum..........
Değişim süreci...geçmişte kalanlar...hayal kırıklığı..tebrikler
Geçmişe özlemi çok güzel dile getirmişsinizAma malesef tüm geçmişler anılarda kalmak zorunda.Gelecekta bizi bekleyen güzellikleri görmemezlikten gelemeyiz.Hele ki o güzellikler en sevdiğimiz kişilerse.
Geçmişin sıcak,samimi atmosferine duyulan özlem incelikle anlatılmış.Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta