Zorbaların çektiği oyalan nutukların,
İnsanlığın yaşadığı o acıların,
İşte bunları sessizce bağırdığım sokakların,
Olmadığı evimi özledim.
Bilinmeyen yılın, bilinmeyen Eylüllerin de,
Belki bilinen Şubatların da,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta