Evimdeki Yabancı Şiiri - Sadece Tolga

Dün gece yine gördüm seni;
Sarkmışsın o camdan, nefes alır gibi...
Elinde telefon, yüzünde o bildik kavis,
Ama bu sefer benim için değil gülüşlerin.

Hani çok severdin, hani anlatmaya doymazdın;
Nereye gömdün o büyük yeminlerini?
Hangi ara tükendi o bitmez dediğin sevgin?
Hangi yalanın arkasına sakladın sözlerini?

Kaçıncı düğmesinde unuttun beni?
Hiç mi sızlamadı için, hiç mi düşmedim aklına?
O yarın yokmuş gibi öpüşlerimiz,
O çocuksu, o saf halimiz hiç mi titremedi ruhunda?

Gelsen affetmem, biliyorsun;
Ama başkasıyla görmeye de canım yetmiyor.
Kovulduğu kapıya sığınan, kimsesiz bir çocuk gibiyim;
Yıkılmış bir evsin artık, ama gidecek başka yerim yok.