Bu gece bir kez daha yıkıldım sus diyorum aklıma ama sustaramıyorum kızıyor haykırıyor...
Sevme aldanırsın yıkılırsın arkada döndüğünde kimsenin olmadığını görürsün...
Ama ben evet ben dinlemedim seviyorum diye bağıra bağıra haykırdım aklıma kalbime...
Şimdi bir dalım kalmamış tutunucam inancımda kalmamış kimseye bitti herşey...
Yine susuyorum susturuyorum aklımdakileri duymak gelmiyor beynimdeki kavgaları...
Neden diyorum benmi yanlışım yanlış insan mı beni buluyor bilemedim ama kırıldım işte...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta