Evim olursun Şiiri - Zeynep Beşen

Salınır ya yaprak rüzgarında
Eser ya otlar toprağında
Nihayetine erer ya ilkbahar
İncitmez ya çiçeği dalında
Sarılır ya sarmaşık güllere
Evrilir ya tohum filiz'e
Vaktini bekler gece sabahın
Maviye çalar ya gözlerin de ki kahve.
İçime işlenir ya sesin de ki latife
Şenliğinde uyanır uyur ya ruhum
Sarılır sin ya bana ,sarılırınca sana
Evim olursun hem orada hem burada
Musmutlugu tadarım ya koynunda .
Bırakırım kendimin tamamini sana.
Sıcacık olurum o an.
Sonbaharın kışa merhaba dediği
Bu Zamanlar da.