Ufacık kapısı huzurum, yerim.
Dünya da yaşadığım biricik evim.
Sen bana barınak korsu selinden,
Çözüldüğüm yersin parçasın benden.
Ne tuhaf değil mi, hep gitmedeyim.
Yolun sonunda da sende geceyim,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta