Ufacık kapısı huzurum, yerim.
Dünya da yaşadığım biricik evim.
Sen bana barınak korsu selinden,
Çözüldüğüm yersin parçasın benden.
Ne tuhaf değil mi, hep gitmedeyim.
Yolun sonunda da sende geceyim,
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta