Evet yürüyorum,
Dilimin önündeki harfleri gördüğün sandığın çarşaflara atıyorum,
ben bir sen biz evet siz! hayır tekiz Anladım; bu nakaratı acıbiber niyetine Sıfır çizgisinden kabuslarıma ulaştırmak için elinden tutuyorum,
Doymadım her günü gün yapan dakikaları yeri geldiğinde hücreye itmesine göz yumduğun sandığın içindeki acıma duygusu gibi geliyorum,
Yılan Bir yalandır yerde sürünürken hala toprak olmamasını istediğin
Korkular evet sizin için yazıyorum,tam bir inek süt verir yazdıklarıma içindeki aydınlığı içinden çalar lütfen müsait bir yerde karanlığıma inek...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta