Selamünaleyküm can, iki bin on yıl bak,*
Sekiz Eylül Çarşamba. Yirmi dokuz gül ak.*
**
“Evet”, Elveda Nur ay, ne gün dönersin âh,*
“Evet”, hâzan mevsimi, gönülden bir eyvâh.*
**
“Evet”, idrak kim eyler, kime nasip olur? *
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta