Zihnimde uslanmaz firar girişimlerim
Omzumda kelimelerden örülmüş azık bohçam
Dudağımda seni anlatan ıslığım
Yollara söz geçirmekten uzak akşamlardayım
Dökülüyorsam kendime
Fırat kadar asi olmuşsam bu mevsim
Göz kapaklarıma eziyet ediyorsam gün ağarana dek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta