Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Adam gibi adam..
yan yana gelmez
yapayalnızda kalsa
utanmak ve adam..... Tebrikler...Başka söze gerek yok...
hastalıgım bana nimettir vefadır . yürektir .mertlik ne dye bilirimki süper bi şiir tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta