Dilimizden kim anlar, kim duyar sesimizi?
“Neme lazım gafleti”, mahveder hepimizi.
Kavramların içi boş, zehir gibi söylemler,
Kimlere çıkar sağlar, abuk sabuk eylemler.
Alt üst olan dengeler, ayakları baş yapmış,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



