Eve dönüyordum:
Adımlarım yorgun sokaklara usulca basıyordu,
Uzanıp yatan yollar tamamen pes etmişti,
Ağaçlar yaşamak istemiyormuşcasına kıpırdıyordu,
Köpekler ‘hayat devam ediyor’ ritminde dolaşıyordu,
Duvarın dibinde bir adam insan gibi ayakta işiyordu,
Ben önümdeki gölgemi azraile benzeterek
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta