Eve dönüyordum:
Adımlarım yorgun sokaklara usulca basıyordu,
Uzanıp yatan yollar tamamen pes etmişti,
Ağaçlar yaşamak istemiyormuşcasına kıpırdıyordu,
Köpekler ‘hayat devam ediyor’ ritminde dolaşıyordu,
Duvarın dibinde bir adam insan gibi ayakta işiyordu,
Ben önümdeki gölgemi azraile benzeterek
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta