Kapı senin, eşik senin
Yorgan senin, döşek senin
Mutfak senin, banyo senin,
Ev zaten senin, Sultanım.
Ben ise eşiginde köpek
Bazen içeri alır beslersin
Bazen kızar döversin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Sevenin sevgisini heba etmemek gerek.Nedense tersi olur.İronik bir gönderme olarak okudum şiiri.Böyle olunca da oldukca incelikliydi..Tebrikler.
:))))))))))))))))))))))))inanmıyorum öldüm gülmekten Allah iyliğinizi versin...okadarda değildir:)))gülmekten yazacak bişey bulamdım...kutlarım şiir olarak güzeldi...saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta