Mevsimler dönüyor..
Yerinde durmayan sarışın rüzgar,
birazdan ağarıp, kar yağacak..
İnsan yaşamın içinde geçici..
Kendisi misafirken, mevsimler ev sahibi..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tell me what makes you feel truly seen. Tonight, I want to be the one who sees you completely, and explore that connection with you.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta