senin bildiğin güz bir ev hali
ruhunu her yerinden oyuyor yaprakların
dalından kopup düşüyor yatağının ortasına
sen orda yuvarlanıp durursun önce
okuduğun kitaplar eskir elinde sonra
unutursun kapını bir başkasına açmayı
ne yapsan giydiğin her şey siyaha keser ne olursa
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta