senin bildiğin güz bir ev hali
ruhunu her yerinden oyuyor yaprakların
dalından kopup düşüyor yatağının ortasına
sen orda yuvarlanıp durursun önce
okuduğun kitaplar eskir elinde sonra
unutursun kapını bir başkasına açmayı
ne yapsan giydiğin her şey siyaha keser ne olursa
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta