İnsan
çocukluğunun geçtiği evi hiç unutmaz derler,
ben buna inanırım.
Çünkü insan bazen
bir adresi değil,
bir duyguyu taşır omzunda yıllarca.
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Çocuklukla bugün arasında sessiz ve derin bir köprü kuran, içtenliğiyle insanın kalbine dokunan çok etkileyici bir şiir. Üstadım Kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta