İnsan
çocukluğunun geçtiği evi hiç unutmaz derler,
ben buna inanırım.
Çünkü insan bazen
bir adresi değil,
bir duyguyu taşır omzunda yıllarca.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Tebrikler harika bir şiir..
Çocuklukla bugün arasında sessiz ve derin bir köprü kuran, içtenliğiyle insanın kalbine dokunan çok etkileyici bir şiir. Üstadım Kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta