Bir buhran boyada, lambada is kokusu.
Uzandı yatağa bir ölüm korkusu.
Beyaz çarşaf kefen gibi sımsıkı.
Gökler yarıldı içinde ölüm sancısı.
Bahçede renkler karışmış birinin bahsinden.
O da görmüş rüya denen netametten.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta