İEvimden ayrıldığımda kahrolmuştum
Evsiz ve perişan kaldım sanmıştım
Sonra gönül gözüm açıldı bir şiirle
Ev sanmıştım iki tahta bir direği
Meğer Heryerde evim varmış
Mesela
Sahil kenarlarıymış benim evim
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Şiir kadar insan kazanırsan her yerde evin olur. İletisi çok şiir için kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta