aklımın iklimi nadiren bahardır,
yar gitsin, giden bedenidir,
ruhu, bende kalan, ruhu bende olandır,
ne edeyim etten ellerini, onlar toprağın tapulusu,
gözlerine bakmalar, kem gözlerin tabutlusu,
teninde ki kirli eller, yabaninin yavuklusu,
bak da doy körmeyişlerine, doyunca yine gel,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta