Etrafta kimse yok.Artık göremiyorum önümü.
Umursayıp cevap veren sadece yankısı sesimin.
Artık ses yok, tutacak el de yok, gidecek yol da.
Unutamadığımın kim olduğunu hatırlamıyorum artık.
Saçlarım bırakıyor beni çocukluğumla birlikte durduk yere.
Hayat kızıyor bana ben büyüdükçe...
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta